veenasyamashita

จากเอนทรี่ที่แล้ว...

 

 

บอกไว้ว่าจะกลับเข้าไปเปิดบ้าน หลังจากได้ข่าวล่าสุดว่าน้ำลดระดับลงจนในบ้านสามารถจัดการเก็บกวาดกองขยะ และซากความเสียหายได้บ้างแล้ว เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเลยจัดการเข้าไปซะ

 

ออกเดินทางจากในเมืองแต่เช้า ทรหดมากกว่าจะเข้าไปถึงบ้านได้ แถมยังเปลืองใช่ย่อยกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางแต่ละครั้ง แต่มันก็จำเป็นอ่ะเนาะ

 

 

ตื่นเช้ามาเตรียมตัวและหอบอุปกรณ์ทั้งหลายทั้งแหล่ที่ซื้อเตรียมไว้ล่วงหน้า ครบมั่งไม่ครบมั่ง แต่ก็หิ้วได้เท่านี้แหละ หนักจะแย่แล้ว ไปรอรถตู้ที่อนุสาวรีย์ชัยฯ กว่าจะได้ขึ้นรถ(คิวยาวววววว) กว่าจะไปถึง ต้องไปติดแหง่กอยู่บนโทลเวย์กว่า 2 ชม. ก่อนจะหลุดไปเคว้งคว้างหารถเข้าบ้านต่อไปที่ฟิวเจอร์รังสิต สรุปท้ายที่ต้องขึ้นแท็กซี่ไปลงระหว่างเส้นทางเลียบคลองสาม ก่อนจะต้องลงอีกครั้ง(เพราะรถติดยาว) โบกมอเตอร์ไซด์เพื่อไปต่อจนถึงหมู่บ้าน แล้วเดินลุยน้ำเน่าเข้าบ้านเป็นระยะทาง 500-600 เมตร แต่ใช้เวลาไปเกินครึ่งชั่วโมง ถึงบ้านประมาณบ่ายสองพอดิบพอดี

 

 

เสบียงมีแค่น้ำเปล่า 1 ขวด(แต่ที่บ้านมีสำรองไว้ พอรอดได้เรื่องน้ำ) กับข้าวเหนียวหมูทอดที่ตั้งใจว่าจะกินตอนกลางวัน แต่มาถึงเอาซะบ่าย

 

 

1. เปิดบ้าน ระบายอากาศรอบบ้าน ทั้งประตูหน้าต่างมีกี่บานเปิดหมด สักพักก็ติดต่อหาความช่วยเหลือ 555+ (เพราะดูท่าทางแล้วจะเอาตัวไม่รอด) เพราะไม่สามารถขนย้ายรถมอเตอร์ไซด์(ของเพื่อน) ที่เข็นมาจอดไว้ในบ้านออกไปข้างนอกได้ หนักมากกกกก พื้นลื่น ยางรถแบน(เอาเข้าไป) เลยย้ายแค่รถจักรยานของตัวเองออกไปก่อน พอดีติดต่อเพื่อนบ้านได้ เลยขอแรงผู้ชายแมนๆ มาช่วยหน่อย

 

 

ระหว่างรอ...

 

 

เก็บภาพซากความเสียหาย ทั้งตู้สารพัดตู้ เก็บทุกจุดทุกโซน

 

 

2. ได้ผู้ช่วยมาแล้ว ย้ายรถออก ก็เริ่มเก็บของที่ยังคงเหลือซาก(เพราะอยู่สูงบนตู้) เอาขึ้นชั้น 2 ก่อน จากนั้นก็เคลียร์กองหนังสือและตู้หนังสือในห้องที่ถล่มทลายลงมาไม่เหลือเค้าเดิม ถุงดำเตรียมไปเท่าไร ในบ้านเหลืออยู่เท่าไร ใช้เกลี้ยง เก็บได้แค่หนังสือกับซากตู้

 

 

3. ฉีดน้ำแรงดันสูง(ของชาวบ้าน) ทำความสะอาดคราบที่ติดบนผนัง ตู้ โต๊ะ กำแพง และพื้นในส่วนที่เคลียร์ขยะแล้วออกไปก่อน อย่างน้อยก็เป็นการทำเบื้องต้น กำจัดกลิ่นออกไปได้อีกนิดนึง แต่ในโซนห้องหนังสือด้านในมีตู้เสื้อผ้าอยู่ ถล่มเหมือนกัน แต่หมดแรงเคลียร์และหมดเวลาเพราะฟ้าเริ่มมืด สับคัทเอาต์ชั้น 1 ไม่ได้ เลยต้องหยุดมือ ในครัวก็ปล่อยไว้ตามสภาพเดิมที่ยังคงมีน้ำขังอยู่บ้าง แถมดำปี๋ -*- ไม่ไหวจะเคลียร์

 

 

สิริรวมเวลาทำความสะอาด(ทั้งที่มีคนช่วยนี่แหละ) จากบ่ายสองครึ่งถึงห้าโมงครึ่ง ฟ้าสลัว มองไม่เห็นแล้ว...

 

 

 

ขอบคุณค่ะผู้ช่วยแสนดี อุตส่าห์มาช่วยกัน ไม่งั้นคงทำไม่ถูก เพราะบอกตรงๆ ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ถ้าย้ายรถออกไม่ได้ ก็ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นแหละ มันขวางอยู่กลางบ้าน

 

 

ทีนี้ลงมือเองคนเดียวล้วนๆ

 

 

1. จัดเก็บเสื้อผ้าที่เลอะเทอะบางส่วนแขวนตากไว้บนราว ที่ลากมาผึ่งแดดไว้ตรงห้องรับแขกด้านหน้า(ตอนนี้โล่งแล้ว) เพื่อรอเวลาซัก ฆ่าเชื้อใหม่ อันนี้ต้องรอคนชำนาญ(คุณหญิงแม่มาจัดการเองเลย)

 

2. เสื้อผ้าของที่บ้านเอง ที่เลอะๆ เพราะจมน้ำอยู่นานปลดไม้ โละทิ้ง (กองไว้ก่อน ถุงขยะหมดแล้ว) แต่มันก็แห้งแล้วแหละ เพียงแต่สภาพเกินจะเอามาใช้ ส่วนที่ยังใช้ได้ แยกเอาไว้ซักใหม่ เช็คใหม่อีกรอบ (รอไปก่อน)

 

3. ปิดประตูรั้วหน้าบ้าน ปิดล็อคบ้านด้านใน(ตรงประตูมุ้งลวดเหล็กดัด แต่ประตูใหญ่(ไม้) เปิดทิ้งไว้เพื่อรับลม ระบายอากาศ)

 

4. กลับขั้นชั้น 2 ซึ่งสามารถใช้ไฟได้ โชคดีที่บ้านจัดสรรเดี๋ยวนี้เค้าแยกคัทเอาต์บนล่างให้ เฮ้อ!! อาบน้ำชำระล้างร่างกาย ฆ่าเชื้อโรคซะหน่อย เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง (ได้ผลบ้างไม่ได้บ้างก็ยังดีกว่าไม่ทำ)

 

5. กินข้าวเหนียวหมูทอดที่เย็นชืด (แล้วพรุ่งนี้กรุจะกินอะไรฟะ) ** คือตอนแรกตั้งใจว่าจะมาถึงแต่เช้ารีบทำ พอเย็นก็กลับ แต่มันมาช้า หมดแรง คิดถึงบ้าน ค้างดีกว่า เลยไม่ได้เตรียมเรื่องของกิน นอกจากน้ำ (กรรม) **

 

6. เปิดทีวี ดูหนัง จนหนังตาหนักก็ปิด นอนดีกว่า (คืนแรกในรอบเกือบสองเดือนที่ได้หนุนหมอน นอนฟูก ห่มผ้าห่มของตัวเอง ... อ๊า!! แสนสุขๆ หลับสนิท แม้จะมีกลิ่นรบกวนบ้างนิดๆ หน่อย) โกรกพัดลมสองตัว สบายยย...

 

 

เช้าตื่นสายนิดนึง เกือบแปดโมง...

 

 

ลงมาถ่ายรูป เก็บสภาพที่ยังคงไม่ได้แตะต้อง กับพื้นที่ที่ทำเบื้องต้นไปแล้วไว้เป็นหลักฐาน/อนุสรณ์ ฯลฯ กลับขึ้นไปอาบน้ำ ดูทีวีไปเรื่อยๆ รอเวลากลับ (นัดกับเพื่อนบ้านไว้ เค้าชวนให้ออกไปด้วยกัน มีรถกระบะยกสูงลุยเข้า-ออกได้) นัดกันเที่ยง พอได้เวลาขอเลื่อน (แหงะ...คุณหญิงแม่ขึ้นรถเกือบสิบโมงจากเพชรบุรี เที่ยงนิดๆ มาถึงอนุสาวรีย์ชัยฯ แล้ว บอกรออยู่ เลยสรุปผลว่ารอก่อน พักข้างนอกไปก่อน แล้วค่อยกลับบ้านพร้อมกันช่วงลาพักร้อนเหอะ มันเข้าลำบาก แล้วไม่เคยมากันตอนน้ำท่วม แถมของเยอะ หนักด้วย ถึงกี่ยาม อยู่รอไม่ได้อีก)

 

 

สุดท้ายยางรถแตก (แงๆ ทำไมไม่บอกแต่ต้นจะได้ออกไปก่อน) ก็เลยแสดงจำนงค์ว่าจะไปก่อน เพราะแม่รออยู่นานแล้ว เลยเดินลุยออกมาตอนเกือบๆ บ่ายสอง ไปถึงหน้าหมู่บ้านล้างขานิดนึง ไม่อยามหมักหมมไว้ (พกน้ำติดตัวมาด้วย อิอิ) โบกมอเตอร์ไซด์ไปปากคลอง ต่อรถแท็กซี่รวดเดียวโลด (แพงอ่ะ แต่จำเป็น)

 

 

มาถึงรับแม่ขึ้นรถแท็กซี่(อีกคันนะ) ไปที่พัก เพราะวันนี้เหนื่อยกันแล้ว พอเหอะกับการเดินทาง อยู่ที่แห้งๆ ก่อนแหละดีแล้ว

 

 

(จบสัปดาห์หนักๆ เหนื่อยๆ เดี๋ยวไปลุยกันใหม่หยุดยาวสัปดาห์นี้ เอาให้เสร็จ เคลียร์ที่เหลือและนัดทีมทำความสะอาดรับจ้างมาทำให้เสร็จไปพร้อมฆ่าเชื้อ รวดเดียว...)

 

 

 

เพี้ยง!! ขอให้ถึงวันกลับไปทำอีกรอบ น้ำจงแห้งๆ แล้วเถอะนะ เบื่อกับความชื้นแฉะน้ำขังแล้วอ่ะ ทนกับมันมานานพอแล้ว

 

 

แล้วจะมาอัพใหม่โอกาสหน้า No Picture เช่นเคย